18 Dywizja Piechoty

Kazimierz Pluta-Czachowski “Kuczaba” (1898-1979)

Kazimierz Pluta – Czachowski podczas uroczystości poświęcenia Mauzoleum Żołnierzy 18 Dywizji Piechoty w Andrzejewie, 26 września 1976 r. Siedzi - w centrum - obok Jadwigi Kosseckiej, wdowy po gen. bryg. Stefanie Kosseckim, dowódcy 18 DP we wrześniu 1939 r. Autor Elżbieta Kossecka, źródło: commons.wikimedia.org/wiki/File:Andrzejewo_-_Mauzoleum_18_DP_1976_09_26_01.jpg?uselang=pl

Kazimierz Pluta-Czachowski (ur. 11.02.1898 r. w Kozłowie k. Miechowa, zm. 5.08.1979 r.) – w l. 1910-1914 w tajnym skautingu i w „Zarzewiu”. W 1914 uczestnik I Kompanii Kadrowej (żołnierz patrolu skautowego), potem w I Brygadzie (posługiwał się ps. „Czachowski”). W lipcu 1917 internowany w Szczypiornie. W 1918 – żołnierz POW w Miechowie (uczestniczył w rozbrajaniu Austriaków). W l. 1918-1921 służył w Wojsku Polskim, m.in. biorąc udział w wyprawie kijowskiej (ranny pod Dubnem) i w III Powstaniu Śląskim. W l. 1921-1929 uczył się m.in. w Szkole Podchorążych

201 Pułk Piechoty

Z historii 201 pułku piechoty – podsumowanie udziału w walkach odwrotowych

Generał Józef Haller na froncie. Źródło: Tygodnik Ilustrowany, nr 33, 14 sierpnia 1920r.

Odziały, którym po bitwie pod Paprocią i Pęchratką udało się wydostać z okrążenia, ominęły od północy Ostrów, posuwając się wzdłuż szosy do Wyszkowa, dotarły w rejon Dybek. W ciągu następnego dnia 201 pp nie miał kontaktu z nieprzyjacielem, czas poświęcono na porządkowanie oddziałów. Po klęsce z 4 sierpnia wśród żołnierzy dominował nastrój przygnębienia. O tym, w jakim stanie mogły być niektóre oddziały, świadczy raport bojowy 11 kompanii z dnia 6 sierpnia: z 219 żołnierzy, którzy 26 lipca wyruszali na front,